Ik moest snel in de sloot gaan liggen

De onderwijzer van ons dorp was de enige die Engels sprak. Hij waarschuwde de soldaten in de tanks dat de brug die ze wilden oversteken met springstof was geladen. Ze reden bij ons achterom, inspecteerden het terrein en besloten te blijven. Er werd een kokswagen op de achterplaats gezet en vanuit de boerderij gingen de soldaten een week lang iedere dag naar het gebied waar ze moesten zijn. Soms brachten ze gewonden op een aanhanger of kar mee. Ze sliepen in huis. Als ik ’s morgens beneden kwam, moest ik over slapende soldaten stappen.

Op 20 september, tijdens de week dat de soldaten bij ons verbleven, vloog een vliegtuig heel laag over. We zagen een klein vlammetje aan de staart, het vliegtuig was beschoten. Hoewel de Duitsers aan het terugtrekken waren zaten er nog enkelen in de buurt. Een van de militairen die bij ons verbleef liep het veld in met een geweer. Ik liep met hem mee en zag hoe de vleugelpunt van het vliegtuig een grote eikenboom raakte. De punt brak als een lucifertje af en het toestel draaide een kwartslag. Hierna schoof het nog zo’n vijftig meter verder en bleef toen brandend liggen.

Voordat we bij het vliegtuig waren, klommen via de nooduitgang al piloten uit het toestel. In de veronderstelling dat ze in bezet gebied terecht waren gekomen sloegen ze op de vlucht, recht op de Duitsers af. De militair ging op zijn knieën zitten en loste een schot in de lucht. De soldaten stopten en hielden hun handen omhoog. Pas toen kwamen de vluchtende piloten erachter dat het een Engelse militair was. Ik zie hun gezichten nog voor me. De opluchting was zo groot. Het heeft grote indruk op me gemaakt. De soldaten begonnen opgewonden tegen elkaar te praten, maar ik verstond geen woord van wat ze zeiden. Met gebaren maakten ze me duidelijk dat ik snel in de sloot moest gaan liggen, op ruime afstand van het vliegtuig. Er zaten namelijk granaten in het vliegtuig. Het kabaal bleef maar duren, de scherven vlogen me rond de oren. Dagen later, toen het smeulen gestopt was, gingen we op zoek naar materiaal.

Fragmenten uit het verhaal van een man en zijn herinneringen aan de oorlog.

Noodlanding - Verhaal voor morgen - Verhaal voor morgen © 2019
website by gosidesign gosidesign